یکی از مشهورترین ویژگی‌های بیت‌کوین، محدود بودن عرضه آن است. عبارت «۲۱ میلیون بیت‌کوین» بارها در معرفی این شبکه تکرار می‌شود، اما برای فهم دقیق آن باید بدانیم این عدد از کجا می‌آید، واحدهای جدید چگونه ایجاد می‌شوند، چرا مجموع نهایی دقیقاً برابر با ۲۱ میلیون نخواهد بود و چرا همه بیت‌کوین‌های ایجادشده لزوماً در دسترس کاربران نیستند.

مهم‌تر از خود عدد، قابل‌پیش‌بینی بودن قواعد صدور است. در بیت‌کوین، ایجاد واحدهای جدید به تصمیم روزانه یک بانک مرکزی یا مدیر شبکه وابسته نیست؛ قواعد پروتکل تعیین می‌کنند چه مقدار پاداش پایه به بلاک‌ها تعلق بگیرد و این مقدار چگونه در طول زمان کاهش پیدا کند.

نمودار کاهش پاداش پایه بیت‌کوین و نزدیک‌شدن عرضه به سقف طراحی‌شده

عدد ۲۱ میلیون از کجا می‌آید؟

بیت‌کوین‌های جدید از طریق Block Subsidy یا پاداش پایه بلاک ایجاد می‌شوند. وقتی یک ماینر بلاک معتبری پیدا می‌کند، تراکنش Coinbase بلاک می‌تواند مقدار مشخصی بیت‌کوین تازه ایجادشده را در خود داشته باشد.

در آغاز شبکه، پاداش پایه هر بلاک ۵۰ بیت‌کوین بود. این پاداش پس از هر ۲۱۰٬۰۰۰ بلاک نصف می‌شود. بنابراین تعداد واحدهای جدید در هر دوره کمتر از دوره قبل است.

اگر این سری کاهش پاداش را در طول زمان جمع کنیم، مجموع به سقفی نزدیک به ۲۱ میلیون می‌رسد. این عدد در یک حساب مرکزی ذخیره نشده است؛ نتیجه قواعد صدور پروتکل است.

آیا دقیقاً ۲۱٬۰۰۰٬۰۰۰ بیت‌کوین ایجاد می‌شود؟

عبارت «۲۱ میلیون» یک عدد مرجع برای توضیح سقف عرضه است. به دلیل نحوه محاسبه پاداش در کوچک‌ترین واحد بیت‌کوین، مجموع واقعی پاداش‌های پایه قابل ایجاد اندکی کمتر از ۲۱ میلیون بیت‌کوین خواهد بود.

این تفاوت از نظر اقتصادی بسیار کوچک است، اما از نظر فنی مهم است که آن را با ادعای «دقیقاً ۲۱ میلیون واحد قابل خرج» اشتباه نگیریم.

همچنین کارمزد تراکنش‌ها جزو بیت‌کوین تازه ایجادشده نیستند. کارمزد بخشی از ارزش موجود در ورودی‌های تراکنش است که به ماینر منتقل می‌شود، در حالی که Block Subsidy واحد جدید ایجاد می‌کند.

بیت‌کوین‌های جدید چه زمانی وارد عرضه می‌شوند؟

تا زمانی که پاداش پایه وجود دارد، هر بلاک معتبر می‌تواند مقدار مشخصی بیت‌کوین جدید ایجاد کند. این صدور در زمان ایجاد بلاک‌ها اتفاق می‌افتد، نه در قالب یک توزیع ماهانه یا سالانه از سوی یک نهاد مرکزی.

ماینر ابتدا باید بلاک معتبر پیدا کند. اگر بلاک با قواعد شبکه سازگار باشد، تراکنش Coinbase آن می‌تواند پاداش پایه و کارمزدهای مربوط به بلاک را دریافت کند. مقدار پاداش پایه نیز به ارتفاع بلاک وابسته است و ماینر نمی‌تواند مقدار دلخواهی برای خود ایجاد کند.

یک مثال ساده از صدور و هاوینگ

فرض کنید برای ساده‌سازی، در یک دوره پاداش پایه هر بلاک ۶٫۲۵ بیت‌کوین باشد و شبکه در یک بازه ۱٬۰۰۰ بلاک تولید کند. در این حالت، فقط از محل پاداش پایه حداکثر ۶٬۲۵۰ بیت‌کوین جدید در آن ۱٬۰۰۰ بلاک ایجاد می‌شود. کارمزدهای همان بلاک‌ها به این عدد اضافه نمی‌شوند، چون کارمزدها بیت‌کوین جدید ایجاد نمی‌کنند.

پس از هاوینگ، اگر پاداش پایه به ۳٫۱۲۵ بیت‌کوین برسد، همان ۱٬۰۰۰ بلاک حداکثر ۳٬۱۲۵ بیت‌کوین جدید ایجاد می‌کنند. این مثال نشان می‌دهد که هاوینگ مقدار بیت‌کوین‌های قبلی را تغییر نمی‌دهد؛ فقط نرخ ایجاد واحدهای جدید را کاهش می‌دهد.

چرا صدور بیت‌کوین قابل پیش‌بینی است؟

قواعد صدور در نرم‌افزار پروتکل تعریف شده‌اند. این یعنی برای تغییر آن‌ها صرفاً کافی نیست یک شرکت یا مدیر تصمیم جدیدی اعلام کند؛ نرم‌افزارهای مشارکت‌کنندگان باید تغییر کنند و تغییر باید در شبکه پذیرفته شود.

این پیش‌بینی‌پذیری با «ثابت بودن عرضه در هر لحظه» فرق دارد. عرضه هنوز تا زمانی که Block Subsidy وجود دارد افزایش پیدا می‌کند، اما سرعت این افزایش طبق برنامه کاهش می‌یابد.

هاوینگ چه ارتباطی با عرضه دارد؟

پس از هر ۲۱۰٬۰۰۰ بلاک، پاداش پایه نصف می‌شود. بنابراین اگر شبکه در یک دوره مشخص تعداد معینی بلاک تولید کند، تعداد بیت‌کوین‌های تازه ایجادشده در دوره بعد کمتر خواهد بود.

هاوینگ موجودی بیت‌کوین‌های قبلی را نصف نمی‌کند. اگر قبل از هاوینگ یک کاربر یک بیت‌کوین داشته باشد، خود رویداد هاوینگ باعث نمی‌شود موجودی او به نیم بیت‌کوین تبدیل شود.

آنچه تغییر می‌کند نرخ صدور واحدهای جدید است. برای مطالعه جزئیات، هاوینگ بیت‌کوین چیست؟ را ببینید.

عرضه ایجادشده با عرضه در گردش چه تفاوتی دارد؟

این مفاهیم در گزارش‌های بازار گاهی کنار هم استفاده می‌شوند، اما یکسان نیستند.

عرضه ایجادشده به واحدهایی اشاره دارد که طبق قواعد صدور تا یک زمان مشخص ایجاد شده‌اند. بخشی از این واحدها ممکن است دیگر قابل خرج نباشند.

عرضه در گردش یک تعریف آماری است و بسته به روش محاسبه ممکن است با عرضه ایجادشده دقیقاً برابر نباشد. بنابراین هنگام مقایسه داده‌های بازار باید تعریف و منبع هر شاخص مشخص باشد.

یک اشتباه رایج این است که عدد «عرضه در گردش» را معادل تمام بیت‌کوین‌هایی بدانیم که در هر لحظه می‌توانند وارد بازار فروش شوند. این دو مفهوم یکی نیستند؛ تصمیم دارندگان برای فروش، نقدشوندگی و توزیع مالکیت موضوعات جداگانه‌ای هستند.

بیت‌کوین‌های گمشده چه می‌شوند؟

اگر کلید خصوصی مربوط به یک خروجی برای همیشه از بین برود، آن خروجی همچنان در بلاکچین وجود دارد، اما بدون کلید لازم نمی‌توان آن را خرج کرد.

ممکن است یک آدرس سال‌ها هیچ تراکنش خروجی نداشته باشد، اما از روی این رفتار نمی‌توان با قطعیت گفت کلید آن برای همیشه از بین رفته است. شاید صاحب آن عمداً دارایی را نگه داشته باشد، کلید را آفلاین نگهداری کند یا هنوز تصمیم به خرج‌کردن نگرفته باشد.

به همین دلیل، تعداد «بیت‌کوین‌های گمشده» یک عدد قطعی در پروتکل نیست. برآوردهای مختلفی وجود دارد، اما شبکه نمی‌تواند از روی داده بلاکچین به‌تنهایی تشخیص دهد کدام کلید برای همیشه از دست رفته است.

چرا از دست دادن کلید با نابودی بیت‌کوین فرق دارد؟

بیت‌کوین به‌صورت یک فایل فیزیکی در کیف پول قرار ندارد که با حذف آن فایل نابود شود. اگر کلید خصوصی از دست برود، داده‌های مربوط به خروجی همچنان در تاریخچه شبکه قابل مشاهده است؛ مشکل این است که دیگر کسی نمی‌تواند شرایط خرج‌کردن آن را برآورده کند.

از این زاویه، «گم‌شدن بیت‌کوین» بیشتر به معنی از دست رفتن توانایی خرج‌کردن است، نه حذف‌شدن داده از بلاکچین.

آیا محدود بودن عرضه باعث افزایش قیمت می‌شود؟

خیر؛ حداقل نمی‌توان چنین نتیجه‌ای را صرفاً از محدودیت عرضه گرفت.

قیمت یک دارایی در بازار از تعامل عرضه و تقاضا شکل می‌گیرد. اگر عرضه محدود باشد اما تقاضا کاهش پیدا کند، قیمت لزوماً افزایش نمی‌یابد. برعکس، افزایش تقاضا در شرایطی که عرضه جدید با سرعت کمتری وارد بازار می‌شود می‌تواند فشار متفاوتی ایجاد کند.

عوامل دیگری مانند نقدشوندگی، وضعیت اقتصاد کلان، نرخ بهره، مقررات، رفتار سرمایه‌گذاران، جریان سرمایه و شرایط صنعت استخراج نیز می‌توانند بر بازار اثر بگذارند.

پس این دو گزاره را جدا نگه دارید:

  • واقعیت پروتکل: صدور بیت‌کوین طبق قواعد مشخصی محدود و به‌مرور کمتر می‌شود.
  • فرضیه بازار: این ویژگی ممکن است بر رفتار عرضه و تقاضا اثر بگذارد، اما نتیجه قیمتی آن قطعی نیست.

چرا ۲۱ میلیون از نظر اقتصادی مهم است؟

اهمیت این عدد فقط در «کمیابی» نیست. یکی از ویژگی‌های مهم بیت‌کوین این است که برنامه صدور آن قابل بررسی و نسبتاً قابل پیش‌بینی است. کاربر می‌تواند قواعد را در نرم‌افزار و داده‌های شبکه بررسی کند و بداند پاداش پایه چگونه تغییر می‌کند.

این ویژگی بخشی از مدل اقتصادی بیت‌کوین را شکل می‌دهد، اما ارزش بازار را تضمین نمی‌کند. یک دارایی می‌تواند عرضه محدود داشته باشد و همچنان با کاهش تقاضا یا تغییر شرایط اقتصادی، قیمت پایین‌تری تجربه کند.

آیا عرضه بیت‌کوین واقعاً ثابت است؟

اگر منظور از «ثابت» این باشد که هیچ واحد جدیدی هرگز ایجاد نمی‌شود، خیر. تا زمانی که Block Subsidy وجود دارد، واحدهای جدید ایجاد می‌شوند.

اگر منظور این باشد که قواعد صدور دارای سقف مشخص و روند قابل پیش‌بینی هستند، بله؛ این ویژگی در طراحی پروتکل قرار دارد.

درک همین تفاوت از بسیاری از سوءبرداشت‌ها جلوگیری می‌کند. بیت‌کوین از روز اول ۲۱ میلیون واحد موجود نداشته است؛ عرضه به‌تدریج ایجاد شده و نرخ ایجاد آن در طول زمان کاهش یافته است.

ارتباط عرضه با هاوینگ و ماینینگ

برای فهم کامل اقتصاد عرضه، سه مقاله را کنار هم بخوانید: استخراج بیت‌کوین چیست؟، هاوینگ بیت‌کوین چیست؟ و این مقاله.

ماینینگ فرایند تولید بلاک و اجرای Proof of Work را توضیح می‌دهد؛ هاوینگ کاهش دوره‌ای Block Subsidy را توضیح می‌دهد؛ و بحث عرضه نشان می‌دهد این کاهش چگونه روی مقدار بیت‌کوین تازه ایجادشده در طول زمان اثر می‌گذارد.

جمع‌بندی

عدد ۲۱ میلیون خلاصه‌ای از قواعد صدور بیت‌کوین است، نه یک شعار بازاریابی و نه یک موجودی حساب مرکزی. بیت‌کوین‌های جدید از طریق Block Subsidy ایجاد می‌شوند، این پاداش پس از هر ۲۱۰٬۰۰۰ بلاک نصف می‌شود و مجموع پاداش‌های پایه در طول زمان به سقفی نزدیک به ۲۱ میلیون می‌رسد.

اما برای فهم عرضه باید بین واحدهای ایجادشده، عرضه در گردش و واحدهایی که احتمالاً به دلیل از دست رفتن کلیدها دیگر قابل خرج نیستند تفاوت بگذاریم. همچنین محدودیت عرضه به‌تنهایی پیش‌بینی قیمت نیست؛ ارزش بازار همچنان به عرضه، تقاضا و شرایط اقتصادی وابسته است.

نکته: محدود بودن عرضه یک ویژگی پروتکل است. اینکه بازار چه ارزشی برای این ویژگی قائل شود، یک مسئله اقتصادی و قابل تغییر است.

منابع و مراجع

بیت‌کوینعرضه۲۱ میلیونساتوشیاقتصاد بیت‌کوین

این مطلب با هدف آموزش و تحلیل تهیه شده است و نباید به‌عنوان توصیه قطعی برای خرید، فروش یا شرط‌بندی تلقی شود.